Hoort vechtscheiden bij het meldpunt voor huiselijk geweld?

Afgelopen week is de nieuwe campagne tegen vechtscheiden van start gegaan op initiatief van staatssecretarissen Fred Teeven en Martin van Rijn. Ze lanceerden een aantal radiocommercials die mensen oproepen om in actie te komen als ze merken dat ouders in een vechtscheiding zijn beland. Er wordt geadviseerd om met de ouders te praten en advies of hulp te vragen bij het meldpunt voor huiselijk geweld en kindermishandeling.

Dit is de tekst van één van de commercials:

“Papa wil niet naar mijn afzwemmen komen als mama er ook is.”
Onder de Voice-over horen we de bekende campagnemuziek ‘Het houdt niet op’.
“Bij een vechtscheiding zijn kinderen altijd de dupe. Vaak hebben ouders dat zelf niet in de gaten. Maar als omstander kun je de strijd verzachten. Praat met de ouders, zonder partij te kiezen. Of kijk op vechtscheidingen.nl hoe je kunt helpen.”
’Een veilig thuis, daar maak je je toch sterk voor?’  BRON: www.vooreenveiligthuis.nl

Ik ben hier echt van geschrokken! Dit is dus de toon waar de politiek voor kiest. Vechtscheiden is inderdaad een vorm van psychische mishandeling voor kinderen, maar maakt dat ouders automatisch kindermishandelaars? Zijn ouders niet meer gebaat bij een professionele begeleiding waarbij ze vaardigheden krijgen aangereikt die ervoor zorgen dat ze niet in een vechtscheiding belanden in plaats van gestigmatiseerd te worden door de overheid? Of bij een een positieve commercial waarbij een kind vertelt over zijn ouders die de scheiding goed hebben aangepakt met praktische tips voor vechtscheidende ouders?

Hoe geweldig zou dat zijn!

Als gepassioneerd tegenstander van vechtscheiden zou ik het uiteraard eens moeten zijn met deze campagne, maar in mijn opinie slaan deze staatssecretarissen de plank volledig mis. Door scheidende ouders weg te zetten als kindermishandelaars los je het probleem van vechtscheiden niet op. Er ontstaat alleen maar meer drama en het werkt stigmatiserend voor de kinderen die erbij betrokken zijn. In de media hoor ik vaak gedragswetenschappers en andere deskundigen zeggen dat ‘ouders hun verantwoordelijkheid moeten nemen’. Ook al zo’n ongelooflijke dooddoener. Hoe kun je als ouder je verantwoordelijkheid nemen als je zelf niet weet in welk wespennest je terecht bent gekomen?

De afgelopen jaren heb ik echt geen enkele ouder ontmoet die als doel had om te gaan vechtscheiden en hun kinderen daarmee willens en wetens te mishandelen.
Integendeel; de meeste ouders beginnen aan een scheiding met de intentie en verwachting om er samen op een vriendschappelijke manier uit te komen en het beste te doen voor hun kinderen. Je belandt meestal ongewild in een vechtscheiding omdat je gewoon niet weet hoe je op de juiste manier om moet gaan met je ex tijdens je scheiding.

gelukkig_gescheiden_kussens-rd9952252b47a434893de513365a04d96_i5fqz_8byvr_512

Kunnen goede voornemens escaleren in een vechtscheiding? Uiteraard, maar dan zijn hulp en begeleiding gewenst en geen betuttelend praatje van de overheid. Wachten tot ouders al in een vechtscheiding zijn beland en ze dan doorverwijzen naar een meldpunt voor huiselijk geweld is volgens mij niet de oplossing. Als ouder in een vechtscheiding zit je hier zeker niet op zit te wachten. Één van mijn klanten verwoordde het deze week als volgt;

‘Door mij weg te zetten als kindermishandelaar doet me enorm veel pijn. Ik heb nooit de bedoeling gehad om mijn kinderen hierin te betrekken en maak me echt grote zorgen om de gevolgen voor hen. Ik heb echt al van alles geprobeerd om er met mijn ex uit te komen, maar zij wil niet luisteren en om het dan alleen op te lossen is echt heel moeilijk. Bovendien moet ik me nu ook blijkbaar zorgen gaan maken dat buren of anderen zich met ons gaan bemoeien en dat mijn kinderen dadelijk erop aangesproken worden dat hun ouders in een vechtscheiding zitten, het wordt zo steeds erger.’

Scheiden kun je leren! Ik blijf het iedere dag zeggen, erover bloggen en mensen erover vertellen. Het kan ook echt anders! Wat je nodig hebt zijn kennis en nieuwe vaardigheden om met elkaar om te gaan. Als je weet welke conflictdynamiek speelt tussen jou en je ex, als je vaardigheden leert die ervoor zorgen dat je ZELF het tij kunt keren, dan hoeft het niet zover te komen dat jullie in een vechtscheiding belanden. En als dat wel al gebeurd is, kun je er ZELF uitstappen.

Ik beweer zeker niet dat het gemakkelijk is, maar ik heb het zelf twee keer ervaren en ik zie dagelijks aan mijn klanten dat zij het ook kunnen. Als ouder weet je dat een vechtscheiding niet goed is voor je kinderen en dat zij vooral de dupe worden van jullie conflicten dus laat het niet zover komen en leer hoe je ermee kunt stoppen, het stopt niet vanzelf!

JIJ KUNT HET OOK!

Ga niet zitten wachten tot je buren je aangeven, jeugdzorg je kinderen weghaalt of je ex de zoveelste rechtszaak tegen je begint. Neem het heft in eigen hand en ontdek wat je zelf nog kunt doen om het tij te keren. Je kunt die ander niet veranderen en bent uiteraard ook niet verantwoordelijk voor het gedrag van je ex. Maar je kunt ZELF vandaag beginnen om beter met jouw eigen emoties om te gaan, beter te leren communiceren met je ex en uit het conflict te stappen.

Ik  help je graag!

Wat vind jij van deze nieuwe commercial? Vind jij dat vechtscheiden hoort bij het meldpunt voor huiselijk geweld?

Ik kijk uit naar je reactie!

 

4 antwoorden
  1. Ellen
    Ellen says:

    Beste Wanda ik vind dat je goed bezig bent en dat je het fantastisch doet! Helemaal mee eens dat vechtscheidingen niet thuishoren bij ‘ kindermishandeling’ . In mijn eigen coachpraktijk voor partners en kinderen van mensen met narcisme komt het vaak voor dat mijn cliënten worden gestalkt door hun ex die elk contact als hoop of mogelijkheid tot wraak ziet. Mijn cliënten zitten vaak in een vechtscheiding omdat ze willen scheiden van iemand die hen niet los wil laten en mijn cliënten willen straffen alleen al voor het feit dat ze proberen weg te gaan. Tegelijkertijd draaien mensen met narcisme alles om en zeggen ze juist dat de ander de scheiding tegenwerkt en de boel loopt op te lichten. Tja en wie spreekt er nou de waarheid?? Het blijven lastige situaties!!!

    Beantwoorden
  2. Wanda
    Wanda says:

    Hoi Ellen, dank je wel voor je reactie. Het blijven inderdaad lastige situaties..en nog lastiger als klanten ‘last’ hebben van narcisme. Veel van mijn klanten beschuldigen hun ex hiervan (of van borderline), maar ik vind dat dit soort psychische aandoeningen alleen door professionals kunnen worden vastgesteld. Vaak gaat het meer om egoisme dan narcisme..wat zijn jou ervaringen hiermee?

    Beantwoorden
  3. ikke
    ikke says:

    Ik vind hem lastig.
    Een vechtscheiding waarbij echt stalking en (dreiging) met geweld door een partner tegen de ander wordt gebruikt is huiselijk geweld en geen vechtscheiding in mijn ogen, want er vechten er niet 2 😉
    Bijvoorbeeld als de diagnose wel degelijk is gesteld en de ene partner moet vluchten voor de andere partner.
    Dat is dus eenzijdig.

    Bij een vechtscheiding, zijn er 2 partijen aan het “vechten” en dit is zeker schadelijk voor de kinderen, maar geen huiselijk geweld: “Huiselijk geweld is geweld dat door iemand uit de huiselijke- of familiekring van het slachtoffer wordt gepleegd. Hieronder vallen lichamelijke en seksuele geweldpleging, belaging en bedreiging (al dan niet door middel van, of gepaard gaand met, beschadiging van goederen in en om het huis).” (Bron: ministerie VWS)

    Deze 2 verschillende vormen, welke echt verschillende aanpak vragen nu op een hoop gooien en allemaal onder de paraplu van Huiselijk Geweld gooien, zal vooral leiden tot nog meer ontkenning van het zitten in een vechtscheiding en nog minder makkelijk hulp zoeken, anderzijds geeft het wel een teken naar mensen dat een vechtscheiding niet wordt geaccepteerd, maar biedt nog lang geen oplossing..

    Beantwoorden
  4. Ronald
    Ronald says:

    Hoi Wanda,

    mooi artikel al vind ik in mijn geval dat de ouderverstoting en vechtscheiding van mijn ex vrouw haar kant wel degelijk kindermishandeling is maar aan een betuttelende uitspraak van de overheid heb ik dan ook niet veel.
    Vandaag eindelijk betere omgangsregeling en mediator kunnen afdwingen bij de rechter.
    Met een mediator zal er eindelijk gepraat worden.
    Zij heeft dit constant geweigerd en dat brengt mij op het andere onderwerp “narcisme”
    Kijk uit met deze beschuldiging !
    Mijn ex verwijt mij hier ook van en handelt daar ook naar zoals geadviseerd wordt.
    Mij compleet negeren en niet toegeven.
    Psuchodiagnosticsh onderzoek wijst echter uit dat ik geen narcist ben.
    Het advies aan haar gegeven hoe te handelen met een narcist heeft werkelijk alle communicatie verziekt en alle mogelijkheden verpest en mijn kind heel veel schade gedaan.
    Narcisme is geen stempel die je te pas en onpas in eigen belang kan gebruiken.

    Beantwoorden

Laat een reactie achter

Wilt u zich mengen in de discussie?
Voel u niet bezwaard om bij te dragen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *